dinsdag 28 december 2010

Wijn kopen via de webcam

Restaurant 't Schulten Hues
Restaurant 't Schulten HuesSterrenrestaurant ’t Schulten Hues in Zutphen heeft als eerste een gastronomische webshop met videoconferencetechniek geopend. Klanten kunnen op afstand, via de webcam, persoonlijk advies krijgen over wijn en delicatessen.

Wijnsites met chatfuncties bestaan al langer, maar online advies via een videoconferentie is nieuw. Volgens directeur Gerband Pot van Crystal Park New Media, het bedrijf dat de benodigde apparatuur en software installeerde, is het nog een experiment. "Het is voor ons ook nieuw", aldus Lisette Geerdink, die de zakelijke klanten voor het restaurant via de webcam te woord gaat staan.

Als het aan Pot ligt, komen er volgend jaar zelfs live webcasts van wijnproeverijen. Deelnemers kunnen dan thuis 'meeproeven'. Zij krijgen vooraf een proefpakket met wijnen, gerechten en ingrediënten opgestuurd.

De webshop van ’t Schulten Hues is onderdeel van een bestaande fysieke winkel. Gaat dat wel werken als de verkoper ook nog klanten in de winkel zelf moet helpen? “Dat is niet anders dan in een normale winkel”, zegt Pot. “Daar moet je soms ook even op je beurt wachten.”

Bron: Sprout.nl

maandag 27 december 2010

Drakenwijn doet het…

Wie in China geld met wijn wil verdienen doet er slim aan daar etiketten met een Chinese uitstraling op te plakken. Zo blijkt dat wijnen met een drakenschip op het label daar zeer gevraagd zijn. Franse premiers grands crus classés zijn daar al bijna niet meer tegen begrijpelijke prijzen te koop. En nu zitten ook de lager gerangschikten in de lift. Daar zorgen handelaren voor, die die wijnen steeds nadrukkelijker in beeld brengen als een kwalitatieve keuze tegen een redelijke prijs. Maar die is intussen ook al weer verdubbeld als gevolg van de opgewekte vraag. Dat geldt bijvoorbeeld voor de ‘super seconds’, de tweede wijnen van vooraanstaande châteaux uit de Bordelais. Maar ook wijnen als die van Beychevelle, die al zo’n drakenetiket heeft, en Lynch Bages lopen in China buiten verwachting. Verder is in beeld: Cos d’ Estournel. Zelfs voor de (mindere) jaargang 2007 worden exceptionele prijzen gevraagd. Een andere succesvolle verkoopmethode in China is intensief contact met eindverbruikers, waardoor het imago van het leverende château snel kan worden versterkt.

zondag 26 december 2010

Sloveen wil onderwater wijnkelder bouwen

De mousserende wijn die 6 maanden op de bodem van de Adriatische zee heeft gelegen heet Poseidon. Tuurlijk Poseidon. Want Poseidon zelf zorgt voor de remuage. € 120-130 voor een fles. Nu al wil deze Sloveen een onderwater wijnkelder gaan bouwen.

vrijdag 24 december 2010

Wijnaanbod op smaak

Veel Nederlanders genieten regelmatig van een lekker glas wijn. En toch beschouwt maar 30% van de mannen en 17% van de vrouwen zichzelf als ’kenner’. Wat daar dan precies onder wordt verstaan wordt in onderzoeken daarover nooit gepreciseerd. Er zijn ‘kenners’ die nooit verder komen dan de supermarkt. En er zijn wat gevorderde proevers, die op grond van de in cursussen vergaarde kennis denken dat ze ‘kenner’ zijn. Voor de consument in het algemeen kan het vaak moeilijk zijn het gewenste type wijn in het supermarktschap te vinden. Daarom maakt C1000 het kiezen voor klanten makkelijker. Het wijnschap is daar voortaan op smaak ingedeeld. Traditioneel gebeurt dat in die branche op land. Maar dat blijkt niet handig bij het maken van een gerichte keuze. Klanten hebben de keus uit zes categorieën. In rood is dat rond & soepel en vol & krachtig. In wit en rosé hebben klanten keus uit droog & fris of fruitig & zoet.

donderdag 23 december 2010

Vinificatie als vluchtwoord

Wijntaal is anders dan gewoon Nederlands. Wie die gebruikt, leent nogal wat uit het buitenland. Kijk maar eens in de zogeheten ‘wijn-woordenboeken’. Meer dan de helft is importspeak. Laatst keek ik nog eens in ‘Prisma van de wijn’, waarin liefst 2400 begrippen worden ‘verklaard’. Het enige Nederlands dat daarin stond, was in de vertaling van al die termen te vinden. Al die online-dictionaires kunnen me trouwens gestolen worden. Ze staan vol betwistbare uitleg, vertonen vaak beschamende hiaten, of vergeten gemakshalve wijdverbreide begrippen op te nemen. Het ‘gewone’ papieren woordenboek is meestal vollediger. Maar ook daarin ontbreken zaken waarover de samenstellers zich liever niet het hoofd breken. Vraag je waarom niet, dan komt de redactie vaak met een vage smoes die iedere verdere discussie nutteloos maakt. Toch heeft mij er dat niet van weerhouden om in het Gezaghebbend Rebels Woordenboek Van Dale op te zoeken of je het bereiden van wijn nou ‘vinificeren’ moet noemen of ‘vinifiëren’. Nou, probeer het ook daar maar niet. “Vinificatie”, dat hebben ze nog net opgenomen. Maar van het bijbehorende, correcte te achten werkwoord geen spoor. Zelfs de Franse Micro Robert de Poche laat het erbij zitten. Vinifier? Nooit van gehoord.

Vluchten

Veel wijnspecialisten, buiten het geëigende schrijverscircuit, vermijden zorgvuldig te kiezen. Ze vluchten massaal in het woord ‘vinificatie’, want dat wordt niet alarmerend onderlijnd als het uit je toetsenbord springt. Ook in de genoemde prisma houdt de auteur zich daaraan. ‘Vinifiëren’ slaat hij bijna zorgvuldig over. En ook ‘vinificeren’ mag daar niet meedoen. Tik ik die woorden met het nieuwste programma in, dan worden ze rood onderlijnd. Want ze worden daar niet als gangbaar Nederlands (h)erkend. Dus vertrouwen we maar op ons gevoel. Of we zoeken, als we niet door de mand willen vallen, ons heil in imitatie. Want niemand heeft eigenlijk zin om zich bij dat Alwetend Genootschap Onze Taal te laten afschepen met mitsen, maren en hoewels.

Dan toch maar eens m’n licht opsteken bij ‘hèt kenniscentrum voor wijnbouw en vinificatie in Nederland’, Viticonsult in Maastricht. En daar trakteren ze me op scheef Nederlands in de volgende volzin:

“De juiste keuze van de grond hangt heel nauw samen met de wijn(en) die u later wilt gaan VINIFICEREN”. Maar de keuze voor dàt werkwoord is nog geen wetenschappelijk bewijs voor een correcte aanduiding van het ‘wijnbereidingsproces’. Voor wijnjournalisten en verwant schrijversvolk is ‘vinifiëren’ de meest gangbare uitdrukking. Wie ‘vinficeren’ gebruikt, of dat nou een Hoogmogende is of een adviseur die zichzelf in dat mistige beroep heeft getild, wordt in hun ogen niet voor vol aangezien. Steek dus maar in je zak Viticonsult, Wijnadviesbureau Beurskens en De Weinschenker.

Tegemoet

Ik ben ook nog even bij Wielhouwer Wijnadvies langs geweest. Daar laten ze zich niet over deze kwestie uit. Maar we stuitten er wel op een zin die treffend weergeeft waarom menige taalbarbaar niet eens meer in de gaten heeft waar het fout gaat en het zelf maar bij sms-geloei houdt:

“Na het bezoek aan ONZE website hoop IK u TEGEMOET te zien BIJ EEN VAN DE DIENSTEN die Wielhouwer Wijnadvies aanbiedt”.

Nou nee, laat deze keer maar zitten

EuroCave Professional December Sale

Klik hier voor de actiepagina

Klik hier voor de actiepagina

woensdag 22 december 2010

Wijnig cadeautje

Als je nou toch miljardair bent, kan er wel een wijnig cadeautje voor je 20-jarige zoon af. En zo werd de nazaat van een Chinese magnaat (vermoedelijk in scheepsbouw) eigenaar van Château Chenu-Lafitte in de Côtes de Bourg. Lees wat Decanter achterhaalde.

A Chinese billionaire, together with a group of investors, has bought a Bordeaux estate called Chateau Chenu Lafitte, in Cotes de Bourg, as a gift for his son.

One of the minority shareholders, Guolong Yin, has been running the estate since April 2010, when the purchase was complete - although negotiations began over three years ago. The identity of the main purchaser has not been revealed, although it is understood that he is a shipping tycoon based in China and his son – now the owner of Chenu Lafitte – is 20 years old, studies economics and politics in London, and is behind a chain of clothing stores across the UK.

Chenu Lafitte is a name that has been dormant for a number of years, owned by Philippe Darricarrère of Chateau Mille Secousses, also in Bourg. It was Darricarrère who sold the name, along with the vines and the 18th century chateau that had been his family home, to the group of Chinese investors. He has kept 42 hectares of vines for Chateau Mille Secousses.

‘Chenu Lafitte was an old name that we had the rights to use, and it made sense to sell it when financial difficulties forced us to break up our estate,.’ Darricarrère told decanter.com. ‘But I am happy that the new owners are investing in the property, and relations are very good between us. My son continues to work across both properties every day, and I visit them several times a week.’

The name Chenu Lafitte indicates that a similar impetus may have been at work as with the first Bordeaux estate bought by a Chinese company, Chateau Latour Laguens. This AOC Bordeaux property was bought in 2008 by Longhai International, and suggests that an association (in name only) with prestigious First Growth properties is a key attraction. Yin told local newspaper Sud Ouest this week that his objective is to sell the wine in China, and that he has chosen to put AOC Bordeaux on the label, rather than the less well known AOC Cotes de Bourg.

‘I believe it was the location of the estate, next to the Dordogne river, and its wonderful old park and building, that first attracted them,’ says Darricarrère, ‘and I know they are hoping to develop wine tourism on the estate. But of course this is also a wonderful brand name.’